In Engeland wordt kippenvlees - van Nederlandse bedrijven afkomstig - verkocht dat is ingespoten met water. Het vlees wordt zwaarder, maar de consument krijgt niet meer kip. Groenlinks-europarlementariër Alexander de Roo pleit voor een verbod op deze 'plofkippen'.

'Halal' of 'kosjer'
Om het water aan de kip te 'binden' worden regelmatig runder- en varkenseiwitten gebruikt, waarna de kip vrolijk als 'halal' of 'kosjer' verkocht wordt. De 'kip' bestaat soms voor 50% uit toegevoegd water. "Het moet op zijn minst duidelijk op de verpakking vermeld worden, zodat je weet wat je koopt: kip, waterkip of waterkip met wat varken", aldus de Roo tijdens het debat over voedselveiligheid in het Europees Parlement dinsdag 1 juli.
Niet traceerbaar
Het traceren van runder- en varkens-DNA kan worden bemoeilijkt door gebruik van een enzym. "Het is tamelijk eenvoudig het runder- en varkens-DNA weg te poetsen door het volgespoten vlees na te bewerken met een enzym." Daarom pleit De Roo voor een verbod op het volspuiten met water van kippenvlees. "De bewerking met water is niet in het belang van de consument, noch in het belang van de voedselveiligheid. Hij kan dus net zo goed achterwege worden gelaten."

BBC
Het BBC-programma One's Panorama liet in zes maanden tijd allerlei kipfilet uit Nederland onderzoeken op runder- en varkens-DNA door het Public Analyst Laboratory en Indentigen. Woensdag 18 juni zond de Nederlandse zender SBS6 deze aflevering (ondertiteld) integraal uit, daar het met name Nederlandse bedrijven betreft. Hier het resultaat van het BBC-onderzoek:

Bio-industrie: weinig bio, veel industrie

Een trouwe Milieuramalezer weet uiteraard dat de term “bio-industrie” niets te maken heeft met biologische produkten. Dat aanhangsel “industrie” is er net iets teveel aan. Wie het heeft over bio-industrie, heeft het over de doordeweekse veeteeltbedrijven waar koeien, kippen, varkens, ... in kleine hokjes vetgemest worden totdat ze op industriele wijze worden gedood, geplukt, ontveld, ontbeend en geprepareerd. Steeds meer echter blijkt dat niet alleen de dieren hieronder gebukt gaan, ook voor de mens schuilen gevaren achter de hoek. Helemaal zeker van een gezonde biefstuk ben je immers niet. Het toedienen van geneesmiddelen, om ervoor te zorgen dat dieren niet ziek worden maar sneller groeien, is schering en inslag. Vooral in kippen- en kalfsvlees komen nogal wat resten van diergeneesmiddelen zoals antibiotica voor. Groeihormonen en groeibevorderaars mogen in de Europese Unie dan al verboden zijn, toch worden ze op grote schaal gebruikt. Vlees met hormonen is evenwel ronduit schadelijk voor onze gezondheid, niet in het minst voor kinderen en zwangere vrouwen.
Welk label O.K.?
Blijft natuurlijk de vraag hoe je er als consument op kan letten om toch een gezond en lekker stukje vlees te kopen. Na de hormonenschandalen en de dolle koeienziekte zijn steeds meer personen een eigen label gaan ontwikkelen om de kwaliteit van het vlees aan te prijzen als zijnde gezond.
Natuurlijk hormonenvrij
Toch gaat dit label van Plattelandsontwikkeling het verst in zijn kwaliteitscontrole. En wel om een aantal redenen. Om te beginnen controleert men de volledige keten van het vlees: van boer tot slager, zowel voor runderen, kalveren, kippen en schapen. Er wordt bovendien gekontroleerd op hormonen en antibiotica maar ook op andere groeistimulatoren en sulfiet. Een onafhankelijke controlecommissie waakt over de strikte naleving van het reglement. In deze controlecommissie, die sankties kan nemen en bedrijven kan schorsen, zetelen ondermeer vertegenwoordigers van de verbruikersorganisatie en de milieubeweging. De sancties en schorsingen worden bovendien effectief uitgevoerd, iets wat bij andere labels niet altijd het geval is. De stalen die genomen worden in drievoud, laat men enkel onderzoeken door een erkend en onafhankelijk laboratorium. Deze stalen zijn genomen door inspecteurs die regelmatig de bedrijven bezoeken. Deze inspecteurs controleren de veevoeders, het drinkwater, de mest, het niervet, de nieren en de lever. Alsook een administratieve en boekhoudkundige controles van al het aanwezige vlees en de leveranciers daarvan. Kortom, de manier van werken van Plattelandsontwikkeling vzw is zonder meer een aanrader voor alle andere labels.
 
Jan Vanherk  in Milieurama jan/feb 1998

Hier volgen enkele vragen gesteld door Flor Van Noppen gesteld tijdens de studienamiddag Twee jaar na de moord... op 22 maart 1997.
 
Als we de cijfers mogen geloven, dan is het hormonenprobleem zo goed als opgelost. Maar als we de realiteit onder ogen zien, dan is het heel wat anders.
Ik geef toe: we hebben in België een van de strengste hormonenwetgeving ter wereld, maar daarmee is niet alles opgelost.
Naar aanleiding van de moord op Dr. Karel Van Noppen besliste de ministerraad op 17 maart 1995 principieel nieuwe maatregelen te nemen. Het plan van de regering had 3 objektieven, namelijk:
1/ de wet ten allen tijde doen respekteren,
2/ de ongerustheid van de verbruiker wegnemen en
3/ de geloofwaardigheid herstellen in de produktie van het rundvlees
Wat betreft “de wet ten allen tijden te doen respekteren” stel ik me de vraag: hoe doet de regering dat? Door in Vlaanderen +/- 50 % van de PV’s betreffende hormonenmisbruik te seponeren of te laten verjaren? In Wallonië is dat zelfs 80 %. Of door schijnbaar strengere straffen uit te spreken, die toch niet uitgevoerd worden?
Enkele voorbeelden:
Een vetmester wordt voor de zevende maal veroordeeld wegens het gebruik van hormonen en krijgt een gevangenisstraf van 2 jaar effektief, 8 miljoen boete en zijn bedrijf moet 6 maanden gesloten worden. De geldboete wordt omgezet in gevangenisstraf en de vetmester krijgt de gunstmaatregel omdat hij onmisbaar is op zijn bedrijf! Een bedrijf dat een half jaar dicht moet?
Een vetmester wordt wegens hormonengebruik veroordeeld tot 3 maanden cel en een boete van 11 miljoen. De 11 miljoen wordt omgezet in 3 maanden gevangenisstraf: 3 + 3 is dan 6 maanden. Maar hij moet niet naar de gevangenis (geen plaats?) en staat s’anderendaags in het slachthuis de keurders uit te lachen. Gezellig hé?
Wat nog erger is: In eerste aanleg werden in een hormonenzaak twee zaakvoerders veroordeeld tot 3 jaar cel, waarvan 2 met uitstel, en de andere tot 2 jaar voorwaardelijk. En in beroep duidde nationaal hormonenmagistraat Marc Timperman in zijn rekwisiteur zelf de fouten aan die werden gemaakt en vorderde geen straffen meer. In een andere zaak vroeg hij voor het hof van beroep net niet de vrijspraak, omdat hij moest vaststellen dat het onderzoek slecht in elkaar zat. Als je ziet welke blunders er hier gemaakt werden, dan moet je niet slim zijn om te beseffen dat er hier zware bescherming is.
Is dit de manier om de wet ten allen tijde te doen respekteren?
Wat betreft “de ongerustheid van de verbruiker wegnemen en de geloofwaardigheid herstellen in de produktieketen van het rundvlees’: dit is nog een groter lachertje.
Als onze ministers in maart 1996 uitkomen met cijfers van 13,1 % positief, reageren de mensen van de nationale hormonencel ‘s anderendaags al met cijfers van 55 % positief. Maar wat zeggen die cijfers? Waarop zijn ze gebaseerd? De nieuwste hormonencoctails zijn enkel op te sporen als men een spuitplek kan vinden, en dan blijkt meestal dat de verschillende produkten afzonderlijk onder de opspoorbare grens liggen of dat ze nog niet op de verboden lijst staan.
Voor mei 1996 mochten de Vlaamse keurders niet naar Wallonië gaan kontroleren, waar de meeste beruchte vetmesters hun dieren lieten slachten. Uit een eerste kontrole door Vlaamse keurders bleek dat maar 85 % van de genomen stalen positief waren. Nadien trekken deze beruchte vetmesters naar het buitenland om hun dieren te laten slachten. Waarom trekken ze naar het buitenland, als naast hun deur een Belgisch EEG-slachthuis staat? Omdat men terug komt met een EEG-stempel die niet mag herkeurd worden door onze Belgische keurders.
Blijkt dan nog uit een verklaring van iemand die mede verantwoordelijk is voor het opmaken van de cijfers, dat er bepaalde regio's gemeden worden om betere EEG-resultaten te behalen.
En dat is lang niet alles... Maar ja, enkel het financieel-ekonomische aspekt telt. En zeker als uit bepaalde p.v.’s van 1995 blijkt dat een nader genoemde partij  gefinancieerd wordt door de vleesbaronnen.
Nog meer informatie kan U vinden in het kwartaalblad “Platteland“ door 500 frank te storten op 000-0790617-67 Nieuwevaart 117  Gent
Is het dan verwonderlijk dat wij het IVK niet volledig vertrouwen en zelf bijkomende kontroles uitvoeren op eigen kosten?

Onze andere pagina's: Home Page   We stellen ons voor   Attest en Protocols   Analyseverslagen   Onze Pakketten   Onze Producenten   Gekke Koeien   Over Dierenvoeding   Recepten

Laatste paginawijziging: 25/11/2005